Gezinsbond, een naam met een verhaal


In zijn honderdjarige bestaan is de Gezinsbond verrassend veel van naam veranderd. Telkens weerspiegelde die andere vlag ook een veranderende lading: van unitair naar Vlaams, van grote gezinnen naar alle gezinnen.

De sociale beweging evolueerde eerst van Bond der Talrijke Huisgezinnen naar Bond der Kroostrijke Gezinnen in Belgie. Decennialang was het kroostrijke gezin een begrip in ons land.

In 1960 werd Frans van Mechelen voorzitter van de Vlaamse vleugel en een jaar later was de splitsing een feit. Binnen de Bond van Grote Gezinnen van Belgie werd de Bond van Grote en van Jonge Gezinnen als zelfstandige vzw opgericht. Voorzitter Van Mechelen voer van meet af aan niet alleen een Vlaamse koers, maar verruimde ook de doelgroep naar de jonge gezinnen. In de praktijk traden daardoor veel kleinere gezinnen toe tot de Gezinsbond, wat een forse uitbreiding van het aantal leden tot gevolg had.

In 2002 werd de naam Gezinsbond gelanceerd. Opvallend in de communicatie vanaf die jaren is de toegenomen aandacht voor de levensloop van het gezin. In welke levensfase je je ook bevindt, de Gezinsbond is er voor jou. Met publicaties als Brieven aan Jonge Ouders en ‘BOTsing richten we ons al jaren tot aparte doelgroepen. En met GROOTouders hebben oma en opa een magazine dat hun leefwereld in beeld brengt.

Met het nieuwe logo dat we nu lanceren en de bijbehorende mascottes maken we nog duidelijker waarvoor we vandaag staan: een Bond voor alle gezinnen, groot, klein, alleenstaand, holebi, nieuw samengesteld…

Geert Van Hecke